• فارسی
  • 021-41572

    تلفن مشاوره و سفارش

    استخر فایبرگلس؛ مزایا، معایب و چگونگی ساخت (بخش اول)

    در دهه­ های گذشته، تابویی وجود داشت که گفته می­شد استخر فایبرگلس شبیه به وان حمام است! اما استخرهای فایبرگلس تکامل یافته ­اند و در حال حاضر به‌عنوان محصولاتی با فناوری بسیار بالا در سراسر دنیا نصب می­شوند. استخرهای فایبرگلسی وجود دارند که در دهۀ ۶۰ میلادی نصب شده و هنوز هم سر جای خود باقی بوده و کار می­کنند.

    تقاضا برای استخرهای فایبرگلس در دهۀ گذشته دو برابر شده است، درحالی‌که تقاضا برای استخرهای با پوشش وینیل و بتنی از بین رفته و یا بدون تغییر باقی مانده است. تا جایی که مربوط به کارکرد طولانی‌مدت باشد، کاملاً انتظار می­رود که استخرهای فایبرگلس برای دهه ­ها دوام داشته باشند.

    استخر فایبرگلس چیست؟

    استخر فایبرگلس، سازۀ یک‌تکه‌ای است که به‌طور کامل از مواد فایبرگلس ساخته می­شود. جهت مقایسه، یک استخر با روکش وینیل دارای پنل‌های دیوارۀ پلاستیکی یا فلزی و کف استخر دوغابی یا ورمیکولیت با پوشش وینیل بر روی آن‌ها است. همچنین یک استخر بتنی دارای محفظه ­ای با میله‌های فولادی درون سیمان پوشیده ‏شده با گچ است.

    پوستۀ استخر فایبرگلس، شامل شش لایۀ مختلف از مواد فایبرگلس می­شود که همگی با یکدیگر ترکیب‌شده‌اند.

    پوستۀ استخر معمولاً دارای ضخامت اینچ است. این مقدار را با یک استخر بتنی که دارای ضخامت ۵ تا ۶ اینچ شامل میلگرد و یک استخر با پوشش وینیل که در آن پنل­های دیواره دارای ضخامت ۴ اینچ هستند (که خود پوشش دارای ضخامت اندکی هست) مقایسه کنید.

    استخر فایبرگلس؛ مزایا، معایب و چگونگی ساخت

    قالب

    استخرهای فایبرگلس از یک قالب در کارخانه ساخته می­شوند و به همین دلیل است که گزینه­ های کمتری را برای تغییر اندازه و شکل در اختیار دارید. هنگام خرید، دقت کنید که:

    1. آیا قالب، سالم و تراز است؟
    2. آیا قالب با فولاد مقاوم ­سازی شده است؟
    3. آیا قالب دارای سطح صیقلی هموار و پایدار است؟

    پوشش ژل (Gelcoat)

    پرداخت (صیقل) داخلی، چیزی است که هنگام آماده ‏شدن استخر برای شنا می­بینید. این پرداخت به‌صورت ژلی به کار برده می­شود که پس از فرآیند پلیمریزاسیون سفت می­شود. این پوشش بسیار هموار و بادوام بوده و در برابر جلبک مقاوم است که یک ویژگی عالی برای نگهداری طولانی ­مدت محسوب می­شود.

    رزین

    هر بار که فایبرگلس خردشده را به کار می­بریم، آن را یا با رزین وینیل استر و یا با رزین پلی­استر ترکیب می­کنیم. رزین به‌عنوان چسب کار می­کند؛ به‌طوری‌که باعث چسبیدن فایبرگلس به خود و به لایه­ های اطراف پوستۀ استخر می­شود.

    فرض کنید که بادکنکی را ترکانده­ ایم تا با آن کاردستی درست کنیم. پیش از چسب ‏کاری، روزنامه را خُرد کرده و با چسب مخلوط می‏کنیم. می­توانیم چسب را به‏ تنهایی به بادکنک بمالیم؛ اما زمانی که خشک شود و بادکنک را باد کنیم، چسب نمی­تواند به‌خوبی شکل خود را حفظ کند، زیرا تکیه­ گاه محکمی ندارد. از طرف دیگر، می­توان روزنامه را به‌ تنهایی به بادکنک چسباند اما بدون چیزی که آن را به شکل قالب نگه دارد (در اینجا بادکنک) سر جای خود باقی نمی­ماند.

    رزین، همان چسب کاغذ از جنس فایبرگلس محسوب می­شود. زمانی که آن­ها را مخلوط کرده و با هم به کار ببریم، شکل درست خود را با تکیه­ گاهی مناسب حفظ می­کند.

    رزین وینیل استر چیزی است که به دلیل ضدآب بودن آن را با اولین لایه از فایبرگلس خردشده به کار می­بریم. این رزین از ردشدن آب از میان پوشش ژل به درون رزین پلی­ استر نیمه­­ تراوا جلوگیری می­کند که باعث ایجاد حباب در پوشش ژل (تاول ­زدگی اسمزی) و جدا شدن از لایۀ بعدی پوستۀ استخر می­شود.

    رزین پلی­ استر چیزی است که آن را با لایه ­های دیگر فایبرگلس خردشده استفاده می­کنیم. این رزین نیمه­ تراوا بوده و با هر آبی که وارد آن شود مخلوط می­شود. با ۱۰۰ درصد رزین وینیل استر به‌عنوان لایۀ اول، هیچ آبی از میان رزین پلی­ استر رد نشده و حبابی در پوشش ژل ایجاد نمی­شود. همچنین رزین پلی­ استر ارزان­تر است.

    هنگام خرید، دقت کنید که آیا ضمانت و گارانتی ارائه ‏شده، تاول ­زدگی اسمزی را نیز پوشش می­دهد یا خیر.

    دو بخش فرآیند

    پروسۀ استخر فایبرگلس شامل دو مرحلۀ جدا از هم می­شود: تولید و نصب.

    برخلاف استخرهای بتنی و دارای پوشش وینیل که هم‌زمان با ساخت، نصب می­شوند، استخرهای فایبرگلس درواقع پیش از نصب، در کارخانه تولید می­شوند. پوستۀ استخر سپس به محل منتقل شده و طی چند هفته در آنجا نصب می­شود. به همین دلیل است که پروسۀ نصب بسیار کوتاه است.

    بررسی کیفی

    ما به دنبال هرگونه ترک یا عدم انسجام در فایبرگلس می­گردیم. ازآنجاکه هر پروسۀ تولید ممکن است تفاوت اندکی با دیگری داشته باشد، از بررسی کیفی پوستۀ استخر اطمینان حاصل کنید.

    سازنده می­بایست همچنین پوستۀ استخر را برای اطمینان از اینکه وزن آن درون محدودۀ قابل­ قبولی قرار داشته باشد (در حدود ۵ درصد مشخصات طراحی) وزن نماید. استخری که وزن آن خارج از این محدوده قرار بگیرد ممکن است دارای مواد نامناسب یا اشتباه باشد.

    اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی :
    Share on Facebook
    Facebook
    Tweet about this on Twitter
    Twitter
    Share on LinkedIn
    Linkedin

    نظرات

    نظرات خودتان را در مورد این مطلب بیان کنید