021-41572

استخر فایبرگلس؛ مزایا، معایب و چگونگی ساخت (بخش اول)

استخر فایبرگلس؛ مزایا، معایب و چگونگی ساخت (بخش اول)

در دهه­ های گذشته، تابویی وجود داشت که گفته می­شد استخر فایبرگلس شبیه به وان حمام است! اما استخرهای فایبرگلس تکامل یافته ­اند و در حال حاضر به‌عنوان محصولاتی با فناوری بسیار بالا در سراسر دنیا نصب می­شوند. استخرهای فایبرگلسی وجود دارند که در دهۀ ۶۰ میلادی نصب شده و هنوز هم سر جای خود باقی بوده و کار می­کنند.

تقاضا برای استخرهای فایبرگلس در دهۀ گذشته دو برابر شده است، درحالی‌که تقاضا برای استخرهای با پوشش وینیل و بتنی از بین رفته و یا بدون تغییر باقی مانده است. تا جایی که مربوط به کارکرد طولانی‌مدت باشد، کاملاً انتظار می­رود که استخرهای فایبرگلس برای دهه ­ها دوام داشته باشند.

استخر فایبرگلس چیست؟

استخر فایبرگلس، سازۀ یک‌تکه‌ای است که به‌طور کامل از مواد فایبرگلس ساخته می­شود. جهت مقایسه، یک استخر با روکش وینیل دارای پنل‌های دیوارۀ پلاستیکی یا فلزی و کف استخر دوغابی یا ورمیکولیت با پوشش وینیل بر روی آن‌ها است. همچنین یک استخر بتنی دارای محفظه ­ای با میله‌های فولادی درون سیمان پوشیده ‏شده با گچ است.

پوستۀ استخر فایبرگلس، شامل شش لایۀ مختلف از مواد فایبرگلس می­شود که همگی با یکدیگر ترکیب‌شده‌اند.

پوستۀ استخر معمولاً دارای ضخامت اینچ است. این مقدار را با یک استخر بتنی که دارای ضخامت ۵ تا ۶ اینچ شامل میلگرد و یک استخر با پوشش وینیل که در آن پنل­های دیواره دارای ضخامت ۴ اینچ هستند (که خود پوشش دارای ضخامت اندکی هست) مقایسه کنید.

استخر فایبرگلس؛ مزایا، معایب و چگونگی ساخت

قالب

استخرهای فایبرگلس از یک قالب در کارخانه ساخته می­شوند و به همین دلیل است که گزینه­ های کمتری را برای تغییر اندازه و شکل در اختیار دارید. هنگام خرید، دقت کنید که:

  1. آیا قالب، سالم و تراز است؟
  2. آیا قالب با فولاد مقاوم ­سازی شده است؟
  3. آیا قالب دارای سطح صیقلی هموار و پایدار است؟

پوشش ژل (Gelcoat)

پرداخت (صیقل) داخلی، چیزی است که هنگام آماده ‏شدن استخر برای شنا می­بینید. این پرداخت به‌صورت ژلی به کار برده می­شود که پس از فرآیند پلیمریزاسیون سفت می­شود. این پوشش بسیار هموار و بادوام بوده و در برابر جلبک مقاوم است که یک ویژگی عالی برای نگهداری طولانی ­مدت محسوب می­شود.

رزین

هر بار که فایبرگلس خردشده را به کار می­بریم، آن را یا با رزین وینیل استر و یا با رزین پلی­استر ترکیب می­کنیم. رزین به‌عنوان چسب کار می­کند؛ به‌طوری‌که باعث چسبیدن فایبرگلس به خود و به لایه­ های اطراف پوستۀ استخر می­شود.

فرض کنید که بادکنکی را ترکانده­ ایم تا با آن کاردستی درست کنیم. پیش از چسب ‏کاری، روزنامه را خُرد کرده و با چسب مخلوط می‏کنیم. می­توانیم چسب را به‏ تنهایی به بادکنک بمالیم؛ اما زمانی که خشک شود و بادکنک را باد کنیم، چسب نمی­تواند به‌خوبی شکل خود را حفظ کند، زیرا تکیه­ گاه محکمی ندارد. از طرف دیگر، می­توان روزنامه را به‌ تنهایی به بادکنک چسباند اما بدون چیزی که آن را به شکل قالب نگه دارد (در اینجا بادکنک) سر جای خود باقی نمی­ماند.

رزین، همان چسب کاغذ از جنس فایبرگلس محسوب می­شود. زمانی که آن­ها را مخلوط کرده و با هم به کار ببریم، شکل درست خود را با تکیه­ گاهی مناسب حفظ می­کند.

رزین وینیل استر چیزی است که به دلیل ضدآب بودن آن را با اولین لایه از فایبرگلس خردشده به کار می­بریم. این رزین از ردشدن آب از میان پوشش ژل به درون رزین پلی­ استر نیمه­­ تراوا جلوگیری می­کند که باعث ایجاد حباب در پوشش ژل (تاول ­زدگی اسمزی) و جدا شدن از لایۀ بعدی پوستۀ استخر می­شود.

رزین پلی­ استر چیزی است که آن را با لایه ­های دیگر فایبرگلس خردشده استفاده می­کنیم. این رزین نیمه­ تراوا بوده و با هر آبی که وارد آن شود مخلوط می­شود. با ۱۰۰ درصد رزین وینیل استر به‌عنوان لایۀ اول، هیچ آبی از میان رزین پلی­ استر رد نشده و حبابی در پوشش ژل ایجاد نمی­شود. همچنین رزین پلی­ استر ارزان­تر است.

هنگام خرید، دقت کنید که آیا ضمانت و گارانتی ارائه ‏شده، تاول ­زدگی اسمزی را نیز پوشش می­دهد یا خیر.

دو بخش فرآیند

پروسۀ استخر فایبرگلس شامل دو مرحلۀ جدا از هم می­شود: تولید و نصب.

برخلاف استخرهای بتنی و دارای پوشش وینیل که هم‌زمان با ساخت، نصب می­شوند، استخرهای فایبرگلس درواقع پیش از نصب، در کارخانه تولید می­شوند. پوستۀ استخر سپس به محل منتقل شده و طی چند هفته در آنجا نصب می­شود. به همین دلیل است که پروسۀ نصب بسیار کوتاه است.

بررسی کیفی

ما به دنبال هرگونه ترک یا عدم انسجام در فایبرگلس می­گردیم. ازآنجاکه هر پروسۀ تولید ممکن است تفاوت اندکی با دیگری داشته باشد، از بررسی کیفی پوستۀ استخر اطمینان حاصل کنید.

سازنده می­بایست همچنین پوستۀ استخر را برای اطمینان از اینکه وزن آن درون محدودۀ قابل­ قبولی قرار داشته باشد (در حدود ۵ درصد مشخصات طراحی) وزن نماید. استخری که وزن آن خارج از این محدوده قرار بگیرد ممکن است دارای مواد نامناسب یا اشتباه باشد.

نظرات

نظرات خودتان را در مورد این مطلب بیان کنید