قلیائیت کل

قلیائیت کل (Total Alkalinity)، بافر pH است و تغییرات عمده در آب استخر را پیش از آنکه بر pH اثر بگذارند، به خود جذب می‌کند. میزان قلیائیت کل آب استخر باید بین ۸۰ الی ۱۲۰ میلی گرم در لیتر (۸۰ الی ppm 120) باشد.

پیامدهای پایین بودن سطح قلیائیت کل آب استخر:

  • نوسانات سریع pH
  • سوزش چشم و خارش پوست شناگران
  • بروز خوردگی در قطعات فلزی تجهیزات و لوازم فلزی
  • آسیب وارد شدن به روکش گچی کاسه‌ی استخر

برای افزایش سطح قلیائیت کل (TA)، از بی‌کربنات سدیم (جوش شیرین) استفاده کنید. هرگز مقدار زیادی از این ماده را یکباره به آب استخر اضافه نکنید.

پیامدهای بالا بودن سطح قلیائیت کل آب استخر :

  • بروز مشکل در تنظیم سطح pH آب استخر
  • قرمز شدن چشم و خارش پوست شناگران
  • تشکیل رسوب روی سطوح و تجهیزات استخر
  • کدر شدن آب استخر

برای کاهش سطح قلیائیت کل (TA)، از سدیم بی‌سولفات استفاده کنید. هرگز مقدار زیادی از این ماده را یکباره به آب استخر اضافه نکنید.

سختی کلسیم

به منظور حفاظت از تجهیزات و سطوح استخر، سختی کلسیم آب نیز باید در محدوده‌ی مجاز، بین ۱۸۰ الی ۲۵۰ میلی گرم در لیتر (۱۸۰ الی ppm 250)، حفظ شود.

سختی کلسیم، به اندازه‌ی pH و قلیائیت کل نوسان ندارد و کافی است که یکبار در هفته، میزان آن را اندازه‌گیری کنید. پیش از تست آب استخر برای سنجش میزان سختی کلسیم، اطمینان حاصل کنید که pH و قلیائیت کل آب در محدوده‌ی مجاز هستند چون مواد مورد استفاده برای به تعادل رساندن سطح pH و قلیائیت کل، بر سطح سختی کلسیم آب تاثیر می‌گذارند.

پیامدهای پایین بودن سطح سختی کلسیم آب استخر:

آب استخر، حالت مخرب پیدا می‌کند و برای جبران کمبود کلسیم، به گچ، بتن، دوغاب و سنگ کف و دیواره‌های استخر حمله کرده و باعث بروز کندگی، حفره و پوسته پوسته شدن آنها می‌شود.

برای افزایش سطح سختی کلسیم از افزاینده‌ی سختی کلسیم استفاده کنید.

پیامدهای بالا بودن سطح سختی کلسیم آب استخر:

آب استخر تا زمانی می‌تواند کلسیم را در خود حل کند که به نقطه‌ی اشباع برسد. پس از آن، کلسیم به حالت غیرمحلول باقی می‌ماند و باعث کدر شدن آب استخر و  روی سطوح و تجهیزات استخر رسوب می‌ کند.

برای کاهش سطح سختی کلسیم، آب استخر را رقیق کنید.